Harald Noth

	Harald Noth Kontakt: harald@noth.net	Harald Noth Dr Noth Harald isch 1949 uf d Wält kumme un isch z Rothwiil am Kaiserstuehl ufgwagse. 1972, noch em Zivildiänscht, isch er uf Berlin zoge un het - wiä aü hit noch - im e handwärklige Beruef gschafft. Isch z Berlin u. a. Mitglied vu dr Alternativen Liste gsii un Grindungsmitglied vum "Kurdisches Kultur- und Beratungszentrum". Siter anne 86 läbt er wider im Briisgaü un het mit sinere Fraü zwei schuelpflichtigi Kinder. Gritischs Mitglied wirkli u. a. in dr Muettersproch-Gsellschaft, im Heimat- und Geschichtsverein Oberrotweil, in dr Gesellschaft für bedrohte Völker, im BUND, in dr Gwärkschaft ver.di, in dr katholische Kirch un in keinere Bartei. Macht allerhand im un ums Alemannisch - Ihr sähnes, wänner eweng uf däre Heimsitte rumglicke. Poesii isch ender d Üsnahm ...
	Publikatione (Üswahl): * 1993: Alemannisches Dialekthandbuch vom Kaiserstuhl und seiner Umgebung * Sitter 1997: Mitautor in dr Kolumne Lueginsland vu dr Badische Zittig * 2000: Mitautor un Mitrüsgäber vu: Rothweil. Aus der Geschichte von Nieder- und Oberrotweil * 2003: Im Noth Harald si BRIÄF ÜS ALEMANNIÄ - d Heimsitte, wu dr grad druf bisch
	Kaiserstialer Viicherfàsnet Schefli, Lammili, jetz gehts los d Bach in Doola, Gift im Moos. Hàsamuffili, hesch dr Drack salli Matt isch aü scho wag Andawüddili, gàng an Bach in dr Dool hàld't d Ràttmüs Wàch Mohrahüzerli, Glick hesch ghà Schwiinis vu Amerikà Riddiressili, kunnsch nid wid Pfüddla schissa Bulldeck nid Geisamuddili, luag in Stàll Blunder, Grimbel drin un kàlt Sipnnahobbili uf em Stei lehre hiila àsa glei Maierkaferli, fliag fliag fliag vor eb di dr Schinder griagt Guler Hoferig, s isch dr Zid d Schmeißmuck stirbt an Pestizid Kàtzabissili, weisch mer Rot Unser Sproch isch aü bàl dot Andaratscherli, anawag gits villicht no scheni Dag s wod a Kalbili Milch un Mahl Fischmahl màcht dr Kuacha gal Scharamiisili, Zid isch do d Maidli wann in d Disco go Gràbba im a Schwàlbanascht Driibel aü am Osterfascht Glickerli, kannsch Greßawàhn? d Haüptstroß isch a Aüdobahn Gluckeri im Ofaloch hid wirsch dü mit Heizel kocht Kàtzarolli uf em Dàch schmeckt wia s raigt un dankt si Sàch Ganzabliamli fir dr Schàtz nàgheit uf en Kirchpàrkplàtz Bluttschnackhochzid uf dr Màtt d Muader ziagt bàl furt in d Stàdt Agerscht, gal dr bisch a Siach? hinicht kunnt dr J.R. z Liacht Nàchtgràbb, heschs vrschissa ghà d Kinder bschaüa Dràkulà Wüddili, Wüddili, kumm wüdd wüdd Wiiber, brine eiri Hüt! Bibbili, Bibbili, kumm b bii kumm, jetz geht s in d Pfànna ni! (geschrieben 1985 nach einer Anregung durch das "elsässische Insektenlied" von André Weckmann)
		S Vatters Winááchtswunsch "Gang, Buá, án s Fánschter, luág wár schállt, wánn s á Vrdrátter isch, mr hán ke Gáld!" "Á Mann mit Bart isch-s, Vatter, mit-má rootá Dschoobá, Was will dánn dáá ám heilgá Oobá?" "Mach auf, mein Junge, stell dich nicht so an, siehst nicht, ich bin der Weihnachtsmann!" "Dr Winááchtsmann isch-s, het-er gsáit, was isch-s, was dáá im Rucksack drááit? Dr het dr Kofferraadio aa, un s laüfá Winááchtsliáder draa!" "E Buá, im Alemannáland sin Winááchtsmánner unbekannt. Miir kánna nur dr Nigelaüs, mr heißt-á aaü dr Santi Glaüs, un dáá isch doch scho bii-n-is gsii, dr Rübelz aaü un s Esel-Vih! Dr Winááchtsmann drgeegá, dá hán-is broocht d Vrkaüfsstrateegá!" "Nun mach schon, Junge, schließ mir auf, ich bring dir viele Gaben rauf!" "Horch Vatter, was er sáit! Im Sack isch schiints fir mich á Gschánklipack!" "Náái, Buá, i glaübs nit! Sáisch dám Held, mr hán ásach bim Grischtkind bstellt! Dr soll ámool bim Noochber schállá, villicht isch dáá á bessri Quállá! Hit z Oobá noo, wánn s Grischtkind kunnt, do fiirá mir d Geburtsdaags-Stund vum Jeesuskind un bringá nem Liáder, wu mer sálber singá. Un luág, vum Grischtkind siná Gschánker sin d Páckli s ringscht - dánk-dr!" "Häärsch, Winááchtsmann, i soll dr saagá, dr kaasch dr Sack in s Aütoo draagá, fahr aani, wu dr háári kunnsch, vum Vatter isch-s dr Winááchtswunsch!" (1995)
	Dischgebätt (für Familien mit Kindern) vor dem Essen: Liäbe Gott, fir unser Brot Dankschen sage mir. Sägne diä, wus gschaffe hän, sich fir uns viil Miähji gänn. Gang un gib aü däne Lit, wu uf ihrem Disch hän nyd, Arbet, Ässe un Verstand in dr Wält un do im Land. Ame. nach dem Essen: Liäbe Gott, ass unser Disch voll mit gsundem Ässe isch, doderfir sorg alliwiil, zeig is unser Läbensziil. Ame. (1999)

E schene Grueß vum KAISERSTUEHL UN TUNIBÄRG

Ein schöner Gruß vom Kaiserstuhl und Tuniberg